گالري قالب وبلاگ
سایت رسمی خانم عرفان نظرآهاری
بابونه های گرین
سیتو انرژی ( زیست شناسی )
پایگاه ملی داده های علوم زمین
قاصدک ( عکس )
در آغوش خورشید
روضه ادب
خدایی که در این نزدیکی است
طلوع دوباره
غوغای عشقبازان
دست نوشته ها

انجمن طراحان ايران
میوه های آرزو رسیدنی است ...
ایستگاه استجابت دعا
دانلود موسیقی
آنچنان باش که در غم هایت ، آسمان نیز بگرید ...
تو را به خاطر دوست داشتن ، دوست میدارم ...
ما همه آفتابگردانیم ...
در ستون تسلیت ها / نامی از ما یادگاری

آرشيو پيوند هاي روزانه

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد / دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت / به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام ، دوست میدارم

تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام ، دوست میدارم

برای عطر نان گرم و برای خاطر نخستین گناه

تو را به جای همه کسانی که دوست نمیدارم ، دوست میدارم

لیلی زیر درخت انار نشست .

درخت انار عاشق شد ، گل داد ، سرخ سرخ .

گلها انار شد ، داغ داغ .

هر اناری هزار تا دانه داشت .

دانه ها عاشق بودند ، دانه ها توی انار جا نمیشدند .

انار کوچک بود . دانه ها ترکیدند . انار ترک برداشت .

خون انار روی دست لیلی چکید .

لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید . مجنون به لیلی اش رسید .

خدا گفت : راز رسیدن فقط همین بود . کافی است انار دلت ترک بخورد .

ای گاش بیشتر یادش میکردند ؛ ای کاش لا اقل در برنامه تازه ها ، در کنار همه افراد بزرگ و عزیزی که از بین ما رفتند ، نام او نیز خوانده میشد . شاید به قول خودش ، تنها در ستون تسلیت ها است که نامی از ما یادگاری میماند .

اما مهم نیست ، مهم این است که همیشه افشین یداللهی ، عرفان نظر آهاری ، و تمامی کسانی که اشعارش را دوست میداشتند ، به یادش خواهند بود .

                                                                              روحش شاد و یادش گرامی باد .

دیروز شیطان را دیدم . در حوالی میدان ، بساطش را پهن کرده بود ؛ فریب می فروخت. مردم دورش جمع شده بودند ، هیاهو میکردند و هول میزدند و بیشتر میخواستند . توی بساطش همه چیز بود : غرور ، حرص ، دروغ و خیانت ، جاه طلبی و قدرت . هرکس چیزی می خرید و در ازایش چیزی میداد. بعضی ها تکه ای از قلبشان را میدادند و بعضی پاره ای از روحشان را . بعضی ایمانشان را میدادندو بعضی آزادگی شان را .

شیطان میخندید و دهانش بوی گند جهنم میداد . حالم را به هم میزد ، دلم میخواست همه نفرتم را توی صورتش تف کنم .

انگار ذهنم را خواند ، موذیانه خندید و گفت : من کاری با کسی ندارم ، فقط گوشه ای بساطم را پهن کرده ام و آرام نجوا میکنم، نه قیل و قال میکنم و نه کسی کسی را مجبور مبکنم از من چیزی بخرد ، میبینی آدم ها خودشان دور من جمع شده اند .

جوابش را ندادم . آن وقت سرش را نزدیک تر آورد و گفت : البته تو با این ها فرق میکنی . تو زیرکی و مومن . زیرکی و ایمان آدم را نجات میدهد . این ها ساده اند و گرسنه . به جای هر چیزی فریب میخورند .

از شیطان بدم می آمد ، حرف هایش اما شیرین بود . گذاشتم که حرف بزندو او هی گفت و گفت . ساعت ها کنار بساطش نشستم . تا اینکه چشمم به جعبه ای عبادت افتاد که لا به لای چیزهای دیگر بود . دور از چشم شیطان آن را برداشتم و توی جیبم گذاشتم . با خودم گفتم : بگذار یک بار هم شده کسی چیزی از شیطان بدزدد .بگذار یک بار هم او فریب بخورد .

به خانه آمدم و در جعبه ی کوچک عبادت را باز کردم . توی آن اما جز غرور چیزی نبود . جعبه ی عبادت از دستم افتاد و غرور توی اتاق ریخت . فریب خورده بودم . دستم را روی قلبم گذاشتم ، نبود . فهمیدم که آن را کنار بساط شیطان جا گذاشته ام . تمام راه را دویدم ، تمام راه لعنتش کردم ، تمام راه خدا خدا کردم . میخواستم یقه نامردش را بگیرم ، عبادت دروغی اش را توی سرش بکوبم و قلبم را پس بگیرم .

به میدان رسیدم . شیطان اما نبود .

آن وقت نشستم و های های گریه کردم ، از ته دل .

اشک هایم که تمام شد ، بلند شدم ، بلند شدم تا بی دلی ام را با خود ببرم ، که صدایی شنیدم ... صدای قلبم را .

***

پس همان جا بی اختیار به سجده افتادم و زمین را بوسیدم . به شکرانه قلبی که پیدا شده بود .

می فروشم به شما

تا به آواز شقایق که در آن پنهانی است

دل تنهاییتان تازه شود ...

چای با طعم خدا                                           انتشارات افق

هر قاصدکی یک پیامبر است                          انتشارات افق

جوانمرد ، نام دیگر تو                                   انتشارات صابرین

نامه های خط خطی                                       انتشارات صابرین

لیلی نام تمام دختران زمین است                       انتشارات صابرین

من هشتمین آن هفت نفرم                              انتشارات صابرین

در سینه ات نهنگی میتپد                               انتشارات صابرین

روی تخته سیاه جهان با گچ نور بنویس            انتشارات نورونار

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند / طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

یک نفر دلش شکسته بود

توی ایستگاه استجابت دعا منتظر نشسته بود

منتظر ولی دعای او دیر کرده بود

او خبر نداشت که دعای کوچکش

توی چهارراه آسمان

پشت یک چراغ قرمز شلوغ گیر کرده بود

او نشست و باز هم نشست

روز ها یکی یکی از کنار او گذشت

روی هیچ چیز و هیچ جا

از دعای او اثر نبود

هیچ کس از مسیر رفت و آمد دعای او

با خبر نبود

با خودش فکر کرد

پس دعای من کجاست ؟

او چرا نمیرسد ؟

پس بلند شد

رفت تا به آن دعا راه را نشان دهد

رفت تا که پیش از آمدن برای او دست دوستی تکان دهد

او از این طرف دعا از آن طرف

در میان راه با هم آن دو رو به رو شدند

دست توی دست هم گذاشتند

از صمیم قلب گرم گفت و گو شدند

وای که چه قدر حرف داشتند !

***

برف ها کم کم آب میشود

شب ، ذره ذره آفتاب میشود

و دعای هر کسی

رفته رفته توی راه

مستجاب میشود ...

همه از دور زیبا هستند ؛ اما آنکس زیباست که از نزدیک زیبا و آنکس زیباتر است که از درون زیبا باشد .

خدا رو به انسان کرد و گفت : یادت می آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم ؛ آسمان و زمین هردو مال تو بود . راستی عزیزم بالهایت را کجا جا گذاشتی؟

انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد ؛ آن گاه رو به خدا کرد و گریست ...

- اندوه را .

- اندوه را ! چرا ای جوانمرد ؟

- اندوه را زیرا هیچ گاه خدا را آنگونه که سزاوار او بود، یاد نکرده ام ؛ و خدا بود که به من گفت : اگر به اندوه من پیش آیی شادت کنم و اگر با نیاز آیی ، توانگرت . پس نیاز و اندوه را برگزیدم تا شادی و توانگری ارزانیم شود !

تا ماه شب افروزم پشت این پرده ها نهان است

باران دیده ام ، همدم شبم ، یار آنچنان است

جان میلرزد که ای وای اگر دلم دیگر برنگردد

ماهم به زیر خاک و دلم در این ظلمت زمان است . . .

زندگی جاده ای از حادثه هاست

گاه پرنور و قشنگ

گاه چون چهره شب ، تاریک است

نگذاریم که خورشید امید

پشت دیوار غم وغصه فراموش شود

شمع سوزان محبت سرد و خاموش شود

و بدانیم که در اوج سیه روزی و درد

می توان جلوه ای از نور خدا پیدا کرد

پس چرا در دل شب غرق شویم ؟!

شب تاریک سرانجام سحر خواهد شد

وچه زیباست جدا از غم و درد

دست هم را بفشاریم به مهر

گل لبخند به هم هدیه کنیم ...

تو چه ساده ای و من چه سخت

تو پرنده ای و من درخت

آسمان همیشه مال توست

ابر زیر بال توست

من ولی همیشه گیر کرده ام

تو به موقع می رسی

و من سال هاست دیر کرده ام

خوش به حال تو که می پری

راستی چرا دوست قدیمی درخت را با خودت نمی بری

فکر می کنم توی آسمان تو جا برای یک درخت هست

هیچ کس در بزرگ باغ آفتاب را روبه ما نبست

یا بیا و تکه ای از آسمان برای من بیار

یا مرا ببر توی آسمان آبی ات بکار

خواب دیده ام دست های من آشیانه ی تو می شود

قطره قطره قلب کوچکم آب و دانه ی تو میشود

شب ستاره ها از تمام شاخه های من تاب می خورند

ریشه های تشنه ام

توی حوض خانه ی خدا آب می خورند

من همیشه خواب دیده ام ولی .....

راستی هیچ فکر کرده ای

یک درخت توی باغ آسمان چه قدر دیدنی است؟

ریشه های ما گر چه گیر کرده اند

میوه های آرزو ولی رسیدنی است.....

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشید

وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

-----------------------------------------------------------

این که مدام به سینه ات میکوبد قلب نیست ؛ ماهی کوچکی است که دارد نهنگ میشود ؛ قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس ، اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی میتپد . . .

دمادم در فقر واژه به سر میبرم. هر واژه را با تردید محض بر زبان می آورم ، چون خوب میدانم که کافی نیست ، ناقص است .

هیچ چیز کافی نیست ، حقیقت چنان بیکران و واژگان چنان حقیر .

به آینده موکول نکن .

فردا ، فردا - این واژگان را از ذهنت بیرون بینداز !

فردا وجود ندارد .

نمیتواند وجود داشته باشد ؛

چنین مفهومی در ذات پدیده ها نیست .

تنها امروز است که وجود دارد .

ببین چه میکن و چرا... چه می گویی و چرا ...

آن وقت تمام بازی هایی را که با دیگران و نه فقط با دیگران ، که با خودت کرده ای خواهی دید .

خدای مهربانم تو را بیش از آن چه که در آسمان و زمین است دوست میدارم.تو را بیش از آن چه که در دل اقیانوس ها و کوه هاست دوست میدارم.

اما من نمیدانم چگونه به دیگران بگویم که من چه وقت هایی در تنهایی ها و خلوت هایم و به دور از جشم آنان با تو حرف میزنم . چگونه به آن ها بگویم که در گفت و گو هایم با تو میگریم ؛ آخر آن ها نمیدانند که تو چه قدر اشک هایم را دوست داری. من میدانم که تو همه جا منتظرم هستی از گل ها گرفته تا لا به لای قطرات باران.

گرامی ترین و زیبا ترین ها در جها نه دیده میشوند و نه حتی لمس میشوند ، آن ها را تنها باید در دل حس کرد ... .

خداوند در شب بیداری ها با توست و اشک هایت را با مهر خود پاک میکند ... .

اگر آغاز زندگی ات با روز و روشنی همراه گشت ، همواره به دنبال چراغ و پناهگاهی برای شبانگاهان باش ؛ و اگر در شب و سیاهی آغاز گشت ، از امید در خود چراغی بیافروز که پگاه خوشبختی نزدیک است ... .

شادی را در غم جست و جو کنید ؛ زیرا بزرگترین شادی آنست که بدانید در غمگین ترین لحظات کسی شما را میبیند و اشک هایتان را دوست میدارد ...

لوگو من



<a href="http://radepayeparvane.blogfa.com" title="كليك كنيد" target="_blank"><img src="آدرس لوگو شما" border="0"></a>

لوگو دوستان :



لوگو دوستان